عکس از میدان اولی شهر در دهه 1330
میدان امام خمینی(ره)
احداث اولین میدان در سده در تقاطع چهار خیابان اصلی شهر در سال 1316 رقم خورد. این میدان به فلکه و در سالهای بعد ایستگاه به دلیل توقف سواری های سده به اصفهان اطلاق می شد. در ابتدای دهه 1340 فلکه و یا همان میدان اصلی شهر تعریض گردید. نمای و نام میدان مذکور بارها تغییر داده شده است. بعد از انقلاب اسلامی میدان امام خمینی(ره) نام گرفت
میدان کاج:
در سال 1339 خیابان شیخ صفی (بوعلی فعلی) به ورودی اسفریز رسید. در همین دوران میدان کوچکی در این مسیر احداث شد که کهندژ نامیده شد ولی در سالهای بعد به سبب وجود چند درخت کاج در آن به میدان کاج معروف گردید. در مقطعی این کاج ها قطع شد ولی میدان در زمان احداث بلوار 17 شهریور بازسازی گردید.
میدان آزادی:
در اواخر دهه 1330 در انتهای خیابان ورنوسفادران میدانی احداث شد که دارای آبنما و فضاهای گلکاری بود و میدان میردامادی نام گرفت ولی مردم به آن ایستگاه کلثوم میگفتند. به دلیل اینک خانه زنی به نام کلثوم در میدان بود و حاضر به توافق با شهرداری نمی شد.
میدان امام حسین(ع)
در محل برخورد خیابان فردوسی( ولیعصر فعلی) با خیابان داریوش، میدانی احداث شد که میدان فروشان نامیده شد. پس از انقلاب میدان بهسازی و 15 خرداد نام گرفت. مدتی بعد به میدان امام حسین(ع) تغییر نام یافت و در وسط آن نمادی ساخته شد. در دهه 1380 به دلیل تردد زیاد در این میدان و مشکلات حاصل به چهار راه تبدیل و چراغ خطر برای آن تعبیه شد.
میدان 22 بهمن:
در محل برخورد خیابان کهندژ با خیابان جنوبی یا سده، میدان پمپ بنزین شکل گرفت. این میدان بعد از انقلاب به میدان22 بهمن تغییر نام یافت.
میدان شهدا:
در محل برخورد خیابان کهندژ با خیابان کوروش چهار راه کهندژ و یا اندان احداث شد. مدتی بعد از پیروزی انقلاب میدان به شهدا تغییر نام یافت.تشییع پیکر اکثر شهدای دفاع مقدس از این میدان شروع می شد.
میدان هفت برادران
در تقاطع خیابانهای دوشاخ و سید اشرف و عطار میدان کوچکی واقع است. میدان در اوایل دهه 1380 در دوره شورای اول احداث شد. نام میدان از هفت برادری گرفته شده است که در زمان حمله محمد افغان به اصفهان زیر بار اجنی و بیگانه نرفتند و با رشادت در مقابل حملات آنها تا پای جان ایستادند. گرچه روایت های به چند شکل است اما آنچه بر آن اتفاق است و آنها را قهرمان کرده، دفاعشان از آب و خاک و تسلیم نشدن در مقابل بیگانگان است.
میدان عصارخانه:
این میدان در محل برخورد خیابان امام شمالی و بلوار مرکزی شکل گرفت. ویژگی میدان مذکور واقع شدن بنای عصارحانه در آن است. به همین دلیل میدان عصارخانه نامیده شد.
میدان پیوند:
این میدان بین بلوار آیت اله نجفی و بلوار صفاییه واقع است و در دور پنجم شورا شکل گرفت. استاد دکتر نصراله امینی عضو کمسیون نامگذاری شهر در خصوص چرایی این نام می گوید:« انتخاب عنوان پیوند به چند دلیل است یکی اینکه این منطقه در صحرا پیوندای فروشان واقع است و دوم اینکه میدان مذکور دو بلوار را به یکدیگر پیوند می دهد و سوم اینکه زیبا و خوش بیان است». گفتنی است در قدیم باغات و زمین های کشاورزی را که نهال در آنها کشت و انواع کوک های درختان میوه را روی آنها پیوند میزدند باغ و یا صحرا پیوند میخواندند.
میدان 5 اسفند
در محل تقاطع دو بلوار امیرکبیر و الغدیر در سال 1403 میدان بزرگی احداث شد که 5 اسفند نام گرفت. اسفند ماه ۱۳۶۲ عملیات خیبر شروع شد. دراین عملیات صدها رزمنده خمینی شهری شرکت کردند. 173 نفرآنها به شهادت رسیدند. نماد وسط این میدان و نام آن یادآور شهدای عملیات مذکور و یادآور ایثار و ایستادگی مردم شهرستان در مقابل بیگانگان است است.
میدان مادر:
عملیات احداث میدان مادر خمینی شهر در اواسط آبان ماه سال 1404 در انتهای بلوار پردس و ورودی چشمه لادر و کنار گذر خلیج فارس رقم خورد. میدان در روز 20 آذر همان سال مصادف با روز ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها و روز مادر افتتاح شد . نکته تاریخی در احداث این میدان کمک های مردمی و ذوق وشوخ آنها در احداث میدان بود. مساحت میدان اصلی ۵ هزار مترمربع و محدوده پیرامونی آن ۱۳ هزار مترمربع است و مجموعاً حدود ۱۸ هزار مترمربع از مرکز میدان تا معابر اطراف تحت عملیات عمرانی قرار گرفت.
میدان پدر
احداث این میدان در ماه های آخر سال 1404 و پس از گشایش میدان مادر رقم خورد. میدان در ورودی بلوار چهارباغ لادر احداث شد. طرح ارتباط بین دو میدان مادر و پدر از طریق زیرگذر در زمان احدات این میادین به شورای شهر پیشنهاد داده شد.