حوله بافی در خمینی شهر با نام محله آدریان همراه شده است. بر پایه گفته های اهالی، حولهبافی با دستگاههای چوبی کوچک از حدافل از دهه 1330 در آدریان انجام میشد. این دستگاهها روی حفرهای در زمین نصب میشد و به آن (جاتک) پا میگفتند. ده پانزده نفری به این کار اشتغال داشتند که پارچه هم میبافتند. بعدها دو سه نفر از تبریز آمدند و چند دستگاه چوبی حولهبافی کوچک آوردند تا اهالی برایشان حوله ببافند. به تدریج اهالی چند تایی هم خودشان اضافه کردند، تا اینکه در سال 1349 و 1350 آدریانیهای مقیم عراق ازآنجا به خاطر اختلاف دو کشور اخراج شدند. حکومت وقت به آنها ده هزارتومان بلاعوض داد که با این پول میتوانستند سه جریب زمینهای صحرای دیمتریان فروشان را بخرند.کسانی که این پول را گرفتند هم زمین برای خانه خریدند و هم جوانهای آنها از بومیها حولهبافی یاد گرفتند و دستگاه خریدند و به این ترتیب حولهبافی توسعه یافت. در آخرین تحولات از دهه 1390 در شهرک صنعتی خمینی شهر فضاهایی برای احداث کارگاه های حوله بافی اختصاص یافت.